அமெரிக்க-ஈரான் மோதல்: பேச்சுவார்த்தை கதவு மூடப்பட்டது, ஆனால் பூட்டப்படவில்லை

இதை எளிமையாகப் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் சுருக்கமாகச் சொல்வதானால், அண்மையில் இஸ்லாமாபாத்தில் அமெரிக்காவிற்கும் ஈரானுக்கும் இடையே நடந்த அமைதிப் பேச்சுவார்த்தை, தோல்வி அதாவது கதவு மூடப்பட்டது ஆனால் பூட்டப்படவில்லை” என்ற சொற்றொடருக்கு ஏற்ப முடிவடைந்துள்ளது.

இஸ்லாமாபாத் பேச்சுவார்த்தை எந்தவொரு முடிவையும் எட்டவில்லை என்று அமெரிக்கத் துணைத் தலைவர் ஜே.டி. வான்ஸ் வாஷிங்டனுக்குத் திரும்புவதற்கு முன்பு வெளியிட்ட வியத்தகு அறிக்கை, 20 மணி நேரத்திற்கும் மேலாக மேற்கொள்ளப்பட்ட அனைத்து முயற்சிகளும் வீணாகிவிட்டதைப் போன்ற ஒரு தோற்றத்தை அளித்தது.

இருப்பினும், ஆழமாக ஆராய்ந்தால், நடந்தது ஒரு முடிவல்ல. இது அடுத்த சுற்றுக்கு முந்தைய ஒரு இடைவேளையாகவே பார்க்கப்பட வேண்டும்.

இது ஒரு சாதாரண பேச்சுவார்த்தை அல்ல. பல தசாப்தங்களில் அமெரிக்காவிற்கும் ஈரானுக்கும் இடையே நடந்த மிக உயர்ந்த மட்டத்திலான நேருக்கு நேர் சந்திப்புகளில் இதுவும் ஒன்று, மேலும் 1979-ஆம் ஆண்டு ஈரானியப் புரட்சிக்குப் பிறகு இது மிகவும் முக்கியமானதாகும்.

பதற்றமான உறவுகளின் வரலாற்றுப் பின்னணியில், இரு தரப்பினரும் கிட்டத்தட்ட ஒரு நாள் முழுவதும் ஒரே மேசையில் அமர முடிந்தது என்பதே ஒரு தனித்துவமான பொருளைக் கொண்டுள்ளது.

உண்மையில், இந்த பேச்சுவார்த்தை கடந்த வார இறுதியில் தொடங்கவில்லை. களத்தில் ஏற்பட்டு வரும் முன்னேற்றங்கள் தாங்கள் எதிர்பார்த்த படி இல்லை என்பதை வாஷிங்டன் உணரத் தொடங்கியபோது, மோதல் உச்சக்கட்டத்தை எட்டியதிலிருந்தே இதன் வேர்கள் தொடங்கின.

அங்கிருந்து, இந்த முட்டுக்கட்டையிலிருந்து ஒரு வழியைக் கண்டறிய எகிப்து, துருக்கி, சவூதி அரேபியா மற்றும் பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளை உள்ளடக்கிய பிராந்திய கூட்டாண்மையில் செயல்படுத்தப்பட்டது.

மார்ச் 29-ஆம் தேதி பாகிஸ்தான், எகிப்து, துருக்கி மற்றும் சவூதி அரேபியா ஆகிய ‘நான்கு நாடுகளின்’ சந்திப்பு இந்த செயல்முறைக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. பெரும்பாலும் ‘சுன்னி கூட்டணி’ என்று பார்க்கப்படும் இந்த அமைப்பு, தகவல் தொடர்பு மற்றும் நம்பிக்கையை வளர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்ட ஆர்வமுள்ள நாடுகளின் பங்களிப்பை ஒருங்கிணைப்பதற்கான ஒரு தளர்வான தளமாகும்.

இங்குதான் பாகிஸ்தானின் பங்கு வெளிப்பட்டது. ரியாத்துடன் ஒரு மூலோபாய உறவைக் கொண்டிருக்கும் அதே வேளையில், தெஹ்ரானுடனும் திறந்த வழிகளைப் பராமரிக்கும் நிலையில், இஸ்லாமாபாத் ஒரு அரிதான சமநிலையை உருவாக்க முற்பட்டது.

அது ஒரு புரவலராக மட்டும் செயல்படவில்லை, மாறாக இரு தரப்பினராலும் நம்பப்படும் அளவுக்கு சமநிலையுடன், கவனமாகச் செயல்படும் ஒரு வசதியாளராகவும் இருந்தது.

ஏப்ரல் 8-ஆம் தேதி நடந்த போர்நிறுத்தம் மற்றும் அதைத் தொடர்ந்த உயர் மட்டப் பேச்சுவார்த்தைகள் ஒரு நீண்ட செயல்முறையின் தொடர்ச்சியே ஆகும்.

எனவே, குறுகிய காலத்தில் ஒரு உறுதியான முடிவை எதிர்பார்ப்பது யதார்த்தமற்றது. குறிப்பாக இவ்வளவு பெரிய மோதலில், படிப்படியாகவும், பல அடுக்குகளாகவும் நகரும்.

சீனாவின் ஈடுபாடு

‘இஸ்லாமாபாத் பேச்சுவார்த்தை 1.0’ என்று அழைக்கக்கூடிய இந்தச் சந்திப்பு, ஒரு உடன்பாட்டை இறுதி செய்வதற்காக அல்ல, மாறாக நிலைப்பாடுகளைச் சோதிப்பதற்கும், சிவப்புக்கோடுகளைப் புரிந்துகொள்வதற்கும், சமரசத்திற்கான இடங்களை மதிப்பிடுவதற்கும் ஆகும்.

அங்கிருந்து, பிராந்திய ஸ்திரத்தன்மையில், குறிப்பாக ஈரானை உள்ளடக்கிய நேரடி நலன்களைக் கொண்ட சீனாவின் ஈடுபாடு உட்பட வலைப்பின்னல் விரிவடைந்தது.

பல்வேறு ஆதாரங்களில் இருந்து கிடைத்த தகவல்களின்படி, உடனடி முடிவு காண முடியாத முக்கியமான பிரச்சினைகளில் பேச்சுவார்த்தை தடைபடுவதற்கு முன்பு, அது உண்மையில் ‘80 சதவீதம்’ உடன்பாட்டை எட்டியிருந்தது.

இதில் ஈரானின் அணுசக்தித் திட்டம், பொருளாதாரத் தடைகள், மற்றும் உலகின் முக்கிய எரிசக்தி விநியோகப் பாதையான ஹார்முஸ் ஜலசந்தி போன்ற மிகவும் உணர்ச்சிகரமான பிரச்சினைகள் அடங்கும்.

இங்குதான் இரு நாடுகளுக்கும் இடையிலான அரசியல் கலாச்சார வேறுபாடுகள் ஒரு முக்கிய காரணியாக அமைகின்றன. ஈரான் தரப்பில், வெளியுறவுக் கொள்கையின் தொடர்ச்சி தெளிவாகத் தெரிகிறது.

அப்பாஸ் அராக்சி போன்ற பிரமுகர்கள் மஹ்மூத் அஹ்மதிநெஜாத் காலத்திலிருந்தே பேச்சுவார்த்தைகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இது ஹசன் ரௌஹானி மற்றும் இப்ராஹிம் ரைசி ஆகியோரின் கீழும் தொடர்ந்தது, தற்போது மசூத் பெசெஷ்கியானின் கீழும் தொடர்கிறது. ஈரானின் கட்டமைப்பு, தொடர்ச்சியான அனுபவம் மற்றும் நிறுவன நினைவாற்றலுடன் சீராக உள்ளது.

மறுபுறம், அமெரிக்காவில், நிர்வாக மாற்றங்கள் பெரும்பாலும் அணுகுமுறையில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களைக் கொண்டு வருகின்றன.

பராக் ஒபாமா நிர்வாகத்திலிருந்து டொனால்ட் டிரம்ப் நிர்வாகத்திற்கு மாறிய பிறகு ஈரான் அணுசக்தி ஒப்பந்தத்திலிருந்து (JCPOA) விலகியது, தெஹ்ரானின் அவநம்பிக்கைக்கு இன்னும் ஒரு காரணமாக உள்ளது.

இந்தச் சூழலில், பேச்சுவார்த்தை கடினமாகிறது, ஏனெனில் முக்கிய கேள்வி ஒப்பந்தத்தின் உள்ளடக்கம் மட்டுமல்ல, அது மதிக்கப்படும் என்பதற்கான உத்தரவாதமும் ஆகும். இருப்பினும், சாதகமான அறிகுறிகளும் உள்ளன.

சீனா வெளிப்படையாக διπλωματία அணுகுமுறைக்கு ஆதரவளித்துள்ளது மற்றும் போர்நிறுத்தத்தை நிலைநிறுத்துமாறு அழைப்பு விடுத்துள்ளது.

பேச்சுவார்த்தை அறையிலேயே, ஆரம்பத்தில் பதற்றமாக இருந்த சூழல் அமர்வின் இறுதியில் தணியத் தொடங்கியதாகக் கூறப்படுகிறது. மேலும், பேச்சுவார்த்தையை ஒரு ஒப்பந்தமாக நீட்டிக்கும் பரிந்துரையும் எழுந்து, இறுதியில் ஒத்திவைக்கப்பட்டது.

மிக முக்கியமாக, இரு தரப்பினருக்கும் இடையிலான தொடர்பு துண்டிக்கப்படவில்லை. உரையாடல் ‘இன்னும் உயிர்ப்புடன் உள்ளது’ மற்றும் ‘முன்னோக்கி நகர்கிறது’ என்ற கூற்றுகள், பேச்சுவார்த்தைக்கான வழிகள் திறந்தே இருப்பதைக் காட்டுகின்றன.

பாகிஸ்தானுக்கான ஈரான் தூதர், ரெசா அமிரி-மொகாதம் குறிப்பிட்டது போல, இஸ்லாமாபாத் பேச்சுவார்த்தை ஒரு நிகழ்வு அல்ல, அது ஒரு செயல்முறை. இந்த செயல்முறை இன்னும் நடந்து கொண்டிருக்கிறது, வளர்ந்து கொண்டிருக்கிறது, மற்றும் அதே பிராந்திய பங்களிப்பாளர்களையும் உள்ளடக்கியுள்ளது.

நடந்தது என்னவென்றால், ஒரு அத்தியாயத்தின் தற்காலிக மூடல் மட்டுமே. பல கேள்விகள் அடுத்த சுற்றில் மீண்டும் பேச்சுவார்த்தை நடத்தப்படுவதற்காகத் திறந்தே விடப்பட்டுள்ளன.

διπλωματίαவில், சில சமயங்களில் கதவை மூடுவது அவசியம். ஆனால் அது பூட்டப்படாத வரை, திரும்புவதற்கான இடம் எப்போதும் உண்டு.